Skupię się na Auli, na której miałem okazję być już kilka razy. To też zaowocowało zaproszeniem na to wyjątkowe wydarzenie. Parę słów o Auli, dla tych przez moment zastanawiają się co to tak właściwie jest.

Mianowicie:

Dotychczas na Auli zabierali głos przedstawiciele m.in. takich podmiotów: Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, MSWiA, NASK, TVP, IBM, Nokia, Microsoft, Novell Polska, o2, GoldenLine, Money.pl, Gadu-Gadu, Krajowy Fundusz Kapitałowy, Giełda Papierów Wartościowych i wielu innych.

Każda Aula rozpoczyna się kilkoma krótkimi prezentacjami. (…) Prelegenci dzielą się swoim praktycznym doświadczeniem, opowiadają o problemach projektowych i sposobach ich rozwiązywania. Ci z nich, którzy odnieśli sukces w biznesie internetowym, najczęściej tworzyli swoje projekty od podstaw, wkładając w nie mnóstwo pracy i podejmując ryzyko porażki.

Wtorkowa Aula poświęcona była problematyce rozwoju międzynarodowego i dofinansowaniu młodych przedsięwzięć technologicznych oraz podsumowaniu dwóch lat działalności inicjatywy.

Skoro już czytelnicy mają pojęcie co to Aula, pobuszowali w międzyczasie w necie. Skupmy się na samym spotkaniu.

Aula odbyła się w Sali NewConnect w budynku Giełdy Papierów Wartościowych, wystąpiło kilku prelegentów.

Pierwszą prezentację o mechanizmach finansowania innowacyjnych przedsiębiorstw (NewConnect) prezentował przedstawiciel Działu Rozwoju NewConnect,GPW

Kolejny prelegent, Piotr Gębala (prezes Krajowego Funduszu Kapitałowego) przedstawił Krajowy Fundusz Kapitałowy oraz mówił o nowych sposobach na inwestowanie.Podał kilka przykładów spółek, które całkiem nieźle na tym wyszły, jeśli za nieźle przyjąć kilka czy nawet kilkadziesiąt milionów wzrostu wartości samych spółek. Liczby (jak to w przypadku prezentacji) zrobiły wrażenie.

Następnie Piotr Marzec -  strateg z Google z prezentacją pt. “Internet. Czas na przedsiębiorczych” opowiedział o Internecie, nieco też o narzędziach Google, o przedsiębiorczych, aktywnych Polakach, potrafiących kombinować i wyróżniać się na tle innych narodowości jeśli chodzi o działania w Internecie.

Ostatnim z prelegentów był Oliver Ueberholz – CEO platformy i generatora serwisów społecznościowych mixxt.net (w Polsce mixxt.pl) z prezentacją “Challenges for an international web-based company“. Bardzo fajna prezentacja o możliwościach społeczności, wyzwaniach jakie czekają na twórców serwisów i aspektach, na które trzeba zwrócić większą uwagę i dobrze się zastanowić

• w jakich językach ma działać startup

• kogo pozyskać jako inwestora

• jeśli oferować w serwisie usługi dodatkowe i pobierać za nie (dodatkowe funkcjonalności), to w jakiej (uniwersalnej) walucie, a może w jakiś inny sposób ?

Te aspekty i inne cenne rady warto wziąć pod uwagę. W każdym razie cenna wiedza, którą mam nadzieję uda się w przyszłości wykorzystać w jednym startupie, przy którym trochę pomogłem.

Poziom merytoryczny wystąpień był na wysokim poziomie. Naprawdę warto na takie spotkania się wybierać, by poznać nowych ludzi i oczywiście dowiedzieć się ciekawych rzeczy, lub żeby to tak kolokwialnie nie zabrzmiało poszerzyć swoją wiedzę.

Wspominałem (za materiałami prasowymi), że ta Aula była wyjątkowa. Dokładnie. Była specyficzna A to (poza ciekawymi prezentacjami) za sprawą  nagród i wyróżnień oraz prężących się stolików od przekąsek i napojów (nie było pizzy, standardowego elementu wieńczących spotkania). Nagrody i wyróżnienia trafiły w ręce darczyńców i osób, których działania przedstawione na prezentacjach podczas spotkań Auli wzbudziły podziw i których startupy rozwinęły skrzydła i stały się rentownymi przedsięwzięciami (gastronauci.pl, nozbe.com, goldenline.pl). Na auli #27, na której miałem przyjemność być Ola Lazar z Gastronauci.pl faktycznie miała  porywające wystąpienie i sam serwis wywołał sporą ciekawość, toteż słusznie została wyróżniona.

Jeśli ktoś byłby zainteresowany, kolejna (Kreo)Aula będzie 4 czerwca.

Spośród 5 wystąpień w auli Szkoły Biznesu Politechniki Śląskiej dwa zasługują na większą uwagę:

• Szymon Błaszczyk w ciekawy sposób podszedł do tematu użyteczności bankowych serwisów transakcyjnych, pokazując w swej prezentacji ciekawe screeny z zapadającymi w pamięci błędami, tudzież niekomunikatywnimi komunikatami podsumowując 10lat bankowości online w Polsce.
• Ola Lazar (podobnie jak ja z Bytomia) natomiast opowiedziała o serwisie Gastronauci.pl – pomyśle, który przerodził się w dochodowy biznes, który ciągle się rozwija i niebawem może zaoferować parę naprawdę przydatnych funkcji. Nie było co prawda screenów zaplecza;) ale wystąpienie było bardzo ciekawe. Występować trzeba umieć, a pani Oli można pogratulować tej umiejętności. Po prostu pełen profesjonalizm.

Pozostałe wystąpienia może nie były aż tak porywające, nie mniej jednak z tymi projektami można się zapoznać (Kodeks Blogerów, Inspiro.pl, sailfund.pl)

Poza tym ostatnio nastał sezon na polowanie. Panie z HeeRu, z firm pośredniczących polują na ludzi i wypatrują zwierzyny na portalach społecznościowych typu GL. Znów kuszą, zachęcają i zarzucają sieć. Nie wiem czy też tak macie, ale mnie nieraz po kilka ofert dziennie mi przychodzi na GL. To naprawdę miłe:)

Dziewczyny z HR, pracujące może z miesiąc mają pewnie swój czas by się wykazać i by zrozumieć, że branża informatyczna rządzi się swoimi prawami i jest dość specyficzna. Kocham te ogłoszenia, gdzie poszukiwany jest człowiek orkiestra (programista, bazodanowiec, administrator, frontendowiec, flashdeveloper w jednym – prawdopodobnie za pensję jednej osoby), lub gdy nieznana jest firma, w której przyszłoby pracować (“na tym etapie, nie mogę zdradzić nazwy klienta”). Wytrwale, grzecznie odpisuję na maile, by nie zrazić do siebie. Jesteśmy na tym świecie po to, by sobie pomagać, a nie utrudniać życie. Znam takich, którzy, albo olewają totalnie oferty, albo potrafią jeszcze nakrzyczeć. Co do ogłoszeń dla “kombajnów”, to jestem zwolennikiem dzielenia kompetencji i podobnie uważam jak Damian Wielgosik w swoim wpisie sprzed kilku miesięcy o frontendowcach, że taka praktyka ma po prostu sens. Otwarcie przyznaję, że JS mi po prostu nie leży (na całe szczęśćie nie jestem odosobnionym przypadkiem) i wolę tę działkę zostawić prawdziwym wyjadaczom. Cieszę się, że są też tacy, którzy potrafię zrozumieć ten stan zapatrywania koderów na tą kwestie i mimo to mogą zaproponować ciekawą pracę. Na razie nic głośno nie mówię. Jedna rozmowa w poniedziałek, od której może wiele zależeć (szkoda, że Tuba’03 jest w tym czasie, ale mówi się trudno). Pożyjemy, zobaczymy.

Zaskakujące są też takie kwiatki jak ten:

4500 zł

dostaje na rękę programista z Krakowa. Skończył studia na Politechnice Krakowskiej. Doświadczenie w zawodzie – dwa lata. Dobrze zna angielski i niemiecki. To jego pierwsza praca – zajmuje nieco ponad 40 godzin tygodniowo. Ostatnia podwyżka – na początku tego roku – wyniosła 500 zł. Nie dorabia, chyba że ktoś ze znajomych poprosi o zrobienie jakiejś prostej strony internetowej (na większe projekty poza firmą nie ma czasu). Wówczas bierze ok. 2 – 3 tys. zł za zrobienie takiej strony (zajmuje mu to do tygodnia). Premie – tradycyjnie raz w roku (około 1 tys. zł), ma także służbowy telefon i laptop.

Na podstawie rozmów z rówieśnikami (ukończone studia w 2006, 2 lata doświadczenia), którzy mają/mieli okazję w Krakowie pracować mam zupełnie inne informacje o zarobkach w tym mieście, no ale widocznie niektórzy mają szczęście.

W poprzednim tygodniu miałem parę dni urlopu i też zahaczyłem o Kraków, gdzie odbyłem rozmowę w sprawie pracy. Było sympatycznie, ale potrzebuję jeszcze trochę czasu do namysłu. Urlop niestety bardzo szybko przeleciał, ale mogę śmiało napisać, że był to dobrze spożytkowany czas. Ze znajomymi byliśmy w Wiedniu, gdzie porobiłem sporo zdjęć aparatem kolegi, lustrzanką Sony Alpha 700 (funkcjonalność i wygoda tego aparatu przekonała mnie do siebie i niebawem właśnie na alphę 700 zamienię Nikona D70s, którym zrobiłem jakieś 13tys zdjęć). Odnalazłem właśnie plugin do Photoshopa, który obsługuje pliki .awr, tak więc w wolnej chwili między projektami i budowaniem zaplecza pobawię się nieco w obróbkę zdjęć.

Kilka dni odpoczynku od komputera (wspomniany urlop) sprawiło, że przegapiłem start tegorocznych mistrzostw w pozycjonowaniu stron internetowych, o których pisano na wielu blogach pozycjonerów. Także więcej informacji można znaleźć na blogu organizatorów. W tym roku fraza konkursowa brzmi: ręceprecz odtybetu. W tym roku sobie odpuszczę, jeszcze trochę za mało armat i innych dział, by w tej bitwie odnieść zwycięstwo, ale za rok, czemu nie

Doba trwa stanowczo za krótko.

Wczoraj po pracy wieczór spędziłem z koleżanką – studentką polonistyki, która miała w tym semestrze zajęcia z edycji tekstu, czyli właściwie wykłady i ćwiczenia z HTML i CSS. Udzielałem korepetycji z HTML’a, nieco poprawiłem jej projekcik, bugi pojawiające się dla strony wyświetlanej w IE. Dziś miła wiadomość w smsie: “Dziękuję! Dostałam piątkę z projektu!”. Cieszą takie momenty )

Nadmienię jeszcze, że rzuciłem okiem na materiały, które dostali studenci (studiów humanistycznych) od prowadzącego. W jednym pdfie, znalazłem coś takiego:

Praca domowa
Stwórz za pomocą obramowań pięć kwadratów takich, że każdy kolejny jest zagnieżdżony wewnątrz poprzedniego. Niech każda krawędź każdego kwadratu będzie miała kolor inny niż pozostałe trzy w tym kwadracie. Niech krawędzie mają grubość 5 pikseli i niech będą odsunięte od następnego w kolejności kwadratu również o 5 pikseli.

Zrobienie czegoś takiego to dla mnie to chwila, jednak dla studentek polonistyki to już nie taka bułka z masłem…

W najbliższym czasie czekają projekty dla klientów, jakby tego było mało jeszcze po drodze Kreo Aula (to spotkanie ludzi z branży zapowiada się bardzo ciekawie, dzięki Aniu za cynk), Euro2008 (paru meczy nie mogę przegapić), IT w Administracji GigaCon (ktoś się jeszcze wybiera?), wypad ze znajomymi na piwo, kino, książka, pranie, sprzątanie, gotowanie itd. – proza życia…

(Ta notka pisana na szybko między pracą nad dwoma projektami, trochę prywaty niech też tu się znajdzie)

Już rok w Warszawie.

Równo rok temu o tej porze Anka (lokatorka, z którą nadal mieszkam) i jej koleżanka powitały mnie zimnym piwem i wniosłem swoje graty do wynajętego mieszkania. Piękna to była chwila. Wyprowadzenie się od rodziców i zaczęcie życia na własny rachunek było mi potrzebne.

Decydując się rok temu na przeprowadzkę do Warszawy zmieniłem swoje życie o 180 stopni i nie żałuję. Poznałem nieco stolicę, bo przez tak krótki czas na pewno nie można wszystkiego przetrawić, zobaczyć wszystkich miejsc, poczuć klimat tego miasta i pewnych rzeczy do końca pojąć.

Kariera…

Upadki i wzloty. Od jakiegoś czasu właściwie same wzrosty:) Przez ten rok przybyło trochę gratów. Pojawiło się wielu ciekawych ludzi w mym życiu, no i pracuję nad ciekawszymi projektami (taka odskocznia od pracy nad jednym dużym projektem była mi szalenie potrzebna – szkoda, że nie pozwolono mi go ukończyć, ale cóż, mówi się trudno). Pracuję po godzinach, bo w obecnej pracy chyba jedynie o rozwój interpersonalny mogę zadbać No dobra, nie przesadzajmy… Poznałem jeden z komercyjnych systemów CMS i zobaczyłem jak praca w administracji państwowej wygląda od środka. Ale może te przemyślenia pozostawię dla siebie…
Jest dobrze, jest właściwie bardzo dobrze. Pracy (na siłę) nie szukam, właściwie ona szuka mnie sama (coraz poważniejsi pracodawcy i klienci) sami do mnie piszą, co jest szalenie dowartościowujące. Napływają propozycje. Jestem mądrzejszy niż rok temu, gdy szukałem roboty w K2 czy Grey (jeszcze po drodze było parę rozmów m.in. w/z Edipresse, Stereo.pl, Readers Digest, Futbol.pl, Bankowy, Artegence, Pracuj.pl i paru innych – pozdrowienia dla czytających rekrutujących jeśli tu przypadkiem się pojawili), teraz już z większą dozą roztropności stawiam kolejne kroki i każdą propozycję muszę dobrze przemyśleć.

“Porównaj to z resztą, wybierz drogę najlepszą” – jak śpiewał Kazik. Tia…

Jeszcze trochę czasu mam, by pewne sprawy poukładać, przejść szereg rozmów, zakończyć projekty dla klientów, zrobić kilka testowych zadań z paru Agencji Interkatywnych i zdecydować się na kolejne zmiany, albo na przekór zrobić coś głupiego

Podróże…

W najbliższy weekend czeka mnie wyjazd do Wiednia, a później kilka dni spędzę na Śląsku. Mała odskocznia, przerwa od 16-sto godzinnego ślęczenia przed monitorem, by przez chwilę nie myśleć o zbliżającym się deadline i google dance na frazy klientów, których strony strony już są całkiem wysoko, ale mogłyby być ciut wyżej.

Oto zrzut strony na chwilę obecną:

Edit: No i doczekaliśmy się nowego layoutu strony DI. Łatwiej, szybciej, milej dla oka.

“narod sobie pewno pomysli ze to kielbasa recznie wyrabiana od jakis ojcow zakonnych czy cus ;] domowa spizarnia ojca mateusza ;p”

Ale może tyle o kiełbasie i etykietkach w wersji beta, które ujrzały światło dzienne. Wielkie Google też dziś mnie rozbawiło literówką: “poprosić o oceną witryny” na stronie z poradami wielkiego G., gdy szukałem strony kolegi.

Jak już jesteśmy przy stronach z błędami to wymienię kilka, na które ostatnio trafiłem:

• na blogu o użyteczności i projektowaniu interfejsów użytkownika

• na Smashing Magazine

• oraz na blogu Lanooz, który także pozwolę sobie podlinkować (fajnie się czyta).

Na deser zostawię łakomy kąsek, czyli stronę błędu 404 z Weblisko.com – która jak nie trudno się domyśleć dołącza także do grona moich ulubionych:

Hmm, nie wiedziałem, że to porywacze z 11-to wymiarowej przestrzeni Calabi-Yau [Dopplereffekt maczał w tym palce - aż muszę posłuchać, może też weny przybędzie;) ] stoją za porywaniem stron. Aż strach pomyśleć co by było, gdyby kosmici naprawdę porywali strony! )

Za pomocą sondy, udzielając odpowiedzi na ponad 20 pytań możemy dowiedzieć się na kogo oddać głos.

Ja już swego faworyta dawno mam, więc to narzędzie nie jest mi potrzebne, ale osobom, które są jeszcze nie zdecydowane może ten “kalkulator wyborczy” nieco pomóc.

Po wzięciu udziału, czyli po zaznaczeniu odpowiedzi na ponad 20 pytań (mamy 3 możliwości: Tak, Nie, Nie wiem) podsumowanie prezentuje się następująco.

Mnie wyszło coś takiego: