Wówczas z pomocą może przyjść plik instalacyjny Win32OpenSSL_Light-0_9_7m.exe i fajnie przygotowana instrukcja.

Jeśli komunikat pojawia się mimo zainstalowanego OpenSSL, to musimy przekopiować pliki libssl32.dll i libeay32.dll znajdujące się w katalogu Windows\System32 (domyślnie C:\Windows\System32) do folderu w którym zainstalowaliśmy Total Commandera (zgodnie z instrukcją – C:\Program Files\Totalcmd)

Osobiście wolę WinSCP, ale czasami stary dobry TC też się sprawdza, aczkolwiek warto pamiętać, aby żaden z programów nie zapamiętywał haseł.

8 dni temu dostałem wiadomość od pracownika Google

A dopiero dziś zobaczyłem w swoim panelu w koncie Google istotną zmianę – w menu Home zakładka Czas rzeczywisty (beta) z raportami:

• przegląd,
• lokalizacja,
• źródła odwiedzin
• i zawartość.

W panelu zaprezentowana jest:

• liczba aktywnych użytkowników aktualnie znajdujących się na naszej stronie, w podziale na nowych i powracających odwiedzających
• liczba odsłon strony w ujęciu minutowym oraz sekundowym
• witryny odsyłające na nasz serwis z dokładną liczbą użytkowników, którzy przychodzą z danego źródła
• informacja o aktywnych stronach, na których aktualnie generowany jest  ruch
• informacja o najpopularniejszych słowach kluczowe, dzięki którym użytkownicy trafiają na stronę z wyszukiwarki Google’a
• mapka świata, na której zaznaczone są miejsca, z których przychodzą internauci na naszą stronę

Prezentuje się naprawdę nieźle i co najważniejsze pokazuje to, do czego dotarcie w zwykłych bądź niestandardowych raportach wymaga sporej ilości czasu.

Pod adresem: www.ga-websites.com znajdziemy przydatną stronę, która wskaże inne strony, korzystające z tego samego kodu.

http://www.ga-websites.com/analyze/o2.pl/

Przykładem serwisu, który korzysta z tego samego kodu na wielu stronach jest o2.pl – na wielu, bo aż 37!

Trochę współczuję osobom zajmującym się tam analityką webową, gdyż zmuszone są do stosowania większej ilości filtrów, a i zarządzanie profilami (a jest ich max 50) może być mocno ograniczone, nie wspominając o sytuacji, gdy trzeba komuś jeszcze przydzielić uprawnień administratora.

Ciekawie na ten temat napisał Mariusz na swoim blogu i wyjaśnił do czego może prowadzić sytuacja z jednym kodem dla wielu stron., tak wiec przy okazji polecam ten wpis.

Jeszcze innym ciekawym narzędziem do sprawdzania stron używających tych samych kodów jest: www.whorush.com

np. dla opisywanego tu o2.pl mamy wykorzystany ten sam kod aż 43 razy: http://www.whorush.com/search/?q=analytics%3AUA-4014444-47

Narzędzie dodatkowo sprawdza też domeny, wpisy MX, czy ID Adsense, no i jest zawarty we wtyczce SeoQuake do Firefoxa (tzn. AdsSpy), więc podczas przeglądania stron można zobaczyć komunikat o tym, że dany kod GA jest użyty jeszcze w x serwisach.

Ot choćby taka komenda:

UPDATE otwarty_wpisy SET slowa = REPLACE(slowa,'wieczŸr kawalerski','wieczór kawalerski') WHERE header LIKE "%wieczŸr%"

Co prawda ustawienia PhpMyAdmin’a na serwerze, na którym obecnie pracuję ma ograniczenie do 50 MB dla importu plików SQL, jednak zdarzało mi się, gdy te ustawianie były ustawione na 16MB, albo tylko 8MB. Wówczas z pomocą przchodziło stary, sprawdzony, oferujący mnsówto możliwości edytor Notepad++, w którym dzieliłem większy plik, na kilka mniejszych.

Oczywiście to jeden sposób. Dzś w moje ręce wpadło świetne rozwiązanie, mianowicie skrypt BigDump: Staggered MySQL Dump Importer, który przy dużych plikach sprawuje się naparwdę rewelacyjnie.

Teraz już żaden import nie jest straszny

BigDump do pobrania stąd:

http://www.ozerov.de/bigdump.php

Na Facebooku znajoma podziełiła się linkiem do kwestionariusza potencjału zawodowego, który przygotowali specjaliści dla licealistów. Co prawda prawie trzydziestka na karku, ale skusiłem się na wypełnienie testu określającego za pomocą 100 umiejętności i cech predyspozycje zawodowe.  Totalny spontatn. Po prostu wygrała dociekliwość.

Pracowita mrówka/Bóbr kontruktor – cały ja:)

Oto jaki wynik uzyskałem w teście:

Zobacz kwestionariusz potencjału zawodowego

Co prawda (stricte) administratorem baz danych nie jestem, ale na studiach bazy danych były przedmiotem, który bardzo mnie interesował. Podstaw SQL’a nauczyłem się w weekend od razu po pierwszych zajęciach, co zaowocowało przyjęciem do firmy informatycznej Simple tworzącej systemy klasy CRM, ERP, jeszcze gdy byłem na studiach.

Osoby o technicznym typie potencjału zawodowego mają predyspozycje do pracy w świecie maszyn i narzędzi.

Nie ma tygodnia abym nie grzebał w PhpMyAdminie, nie ma dnia bym nie korzystał z jakichś baz danych, nie ma dnia bym nie zaglądał do Google Analytics’a, Webmaster Tool’s i do narzędzi przydatnych do pozycjonowaniu stron. Mam tu na myśli SeoPanel i Stat4Seo, z których od jakiegoś czasu korzystam i które ułatwiają mi prace. Jakby się tak dobrze zastanowić to narzędzi, których używam na codzień, jest cała masa.  Poza narzędziami analityka, pozycjonera, webmastera (dziesiątki wtyczek w Firefoxie) także i inne analizujace czas spędzany przy komputerze Timecamp czy ilość kliknięć WhatPulse. Tak to już jest jak się jest Geekiem

Trochę się w temat wkręciłem i przy okazji wygooglałem ciekawy artykuł:

Rozważając możliwości i kierunki rozwoju zawodowego warto zdawać sobie sprawę nie tylko z nabytych kompetencji i umiejętności (np. z zakresu finansów, zarządzania ludźmi czy programowania), ale także z potencjału zawodowego, jaki wynika wprost z naszego typu osobowości. Wiedząc, jakie są nasze naturalne predyspozycje zawodowe, łatwiej nam będzie określić, które z rozważanych kierunków rozwoju są zgodne z naszymi naturalnym potencjałem, a co za tym idzie – jakie działania związane z pracą zawodową będziemy wykonywać efektywniej i z większym entuzjazmem.

Znajomość takich obszarów to klucz do sukcesu. Ludzie, którym praca nie sprawia choćby odrobiny przyjemności, nie potrafią się w nią w pełni zaangażować. A sukces rodzi się właśnie z pasji i zaangażowania.

Mam nadzieję, że i Wy znajdziecie swój klucz do sukcesu, określicie cele, zaangażujecie się w coś, co sprawi, że będziecie usatysfakcjonowani i szczęśliwi.

(okno edycji artykułu z sygnalizowanym błędem)

“Warning: Missing argument 7 for ContentView::editContent(), called in /administrator/components/com_content/controller.php on line 451 and defined in /administrator/components/com_content/admin.content.html.php on line 435″

Jest rozwiązanie, a nawet dwa. Mianowicie:

a) należy wgrać plik admin.content.html.php z wersji 1.5.18

b) pobrać dodatek SEF patch for Joomla 1.5.20, rozpakować i wgrać do katalogu głównego zastępując wszystkie już istniejące pliki

2 minuty zabawy i problem wyeliminowany

Stron w sieci jest pełno, więc w takiej pigułce podaję gdzie szukać ikon. Oczywiście warto sprawdzić licencję, czy zezwala nam na użycie ikon w komercyjnych projektach:)

15 wyszukiwarek/katalogów ikon:

1. IconFinder.net
2. Iconarchive.com
3. IconLet.com
4. IconLook.com
5. IconSeeker.com
6. Icons-Search.com
7. EasyIconFinder.com
8. VeryIcon.com
9. www.fasticon.com
10. www.iconspedia.com
11. www.axialis.com
12. www.icojoy.com
13. www.outlawdesignblog.com
14. www.freeiconsdownload.com
15. www.dezignus.com

Kolekcje ikon social media

1. The Best Social Media Icons All in One Place
2. Handycons 2 – another free hand drawn icon set
3. 22 Amazing Styles of RSS Icons Free for your Blog
4. 21 Sets of Free Social Bookmarking Icons for Your Blog

Kolekcje ikon Twitterowych

1. 100+ Remarkably Beautiful Twitter Icons and Buttons
2. The best Twitter Icons for you
3. 181 Free Twitter Buttons, Badges, Widgets and Counters to Help you Find Followers
4. Over 75+ Beautiful Twitter Design Icons

Kolekcja bardzo ładnych ikon

1. 60 Free Vector Icon Packs for Design Professionals
2. 40 Professional Icon Sets For Free Download
3. 40 Beautiful Free Icon Sets
4. 75 Best Free Graphic Design Icon Sets
5. 50 of the Best Ever Web Development, Design and Application Icon Sets
6. The Best Original Freebies by Web/Graphic Designers and Illustrators
7. Free Icon Pack: Web Injection
8. Bagg & Box Telecharger Icon Pack
9. Cemagraphics Icons
10. City Icons
11. Round theme icons
12. PI Diagona Pack (400 ikon)
13. Bagg & Box Telecharger Icon Pack (70 wysokiej jakości ikon)
14. Firefox Icons Packs

… na pewno na tym się nie kończy

Warto śledzić Smashing Magazine i tego typu serwisy.

Tworzenie ikon

Oczywiście ikonki możemy też tworzyć sami. W sieci jest sporo poradników, ba nawet i videotutoriale sie znajdą. W tym celu można skorzystać z programu graficznego (np. Photoshopa) lub innego programu (np. freeware’owy IcoFX w tym celu sprawdzi się doskonale)

Oczywiście w sieci znajdziemy bardzo proste narzędzia pomagające w tworzeniu favico. Faviconka – to po prostu ikona, która pojawia się przed adresem w polu adresowym, zakładkach oraz na liście ulubionych przeglądarki internetowej. Aby stworzyć taką ikonę wybieramy plik wyjściowy (najlepiej obrazek kwadratowy), klikamy „zrób ikonę!” i gotowe.

Narzędzia online  do tworzenie faviconki:

1. favicon.pl
2. favicon.cc
3. favicon.co.uk
4. html-kit.com/favicon

No to tyle w takim telegraficznym skrócie:)

Update:
W międzyczasie trafiłem na Open Icon Library, czyli pakiet zawierajacy:

Unikalnych ikon: 10,787
Unikalnych plików PNG: 10,489
Unikalnych plików SVG: 3,723

Źródło: http://openiconlibrary.sourceforge.net/

Na pewno przyda się każdemu, kto posiada stronę, bloga, projektuje interfejsy systemów, czy po prostu szuka inspiracji.

Co wyróżnia ten system spośród innych?

Zastosowano tu ciekawe podejście do zarządzania stroną – mianowicie poprzez specyficzny panel – nakładkę witryny. Takie rozwiązanie już miałem okazję widzieć w wersji demonstracyjnej jednego komercyjnego (na którym jest opartych kilka stron administracji publicznej, m.in. www.udsc.gov.pl).

Obsługa strony

W panelu mamy podgląd na działającą witrynę i możliwość edycji prawie każdego jej elementu. Z menu kontekstowego dla boxów (modułów) możemy wybrać kilka opcji: edytować, ostylować, skopiować, usunąć, przenieść w innne miejsce – metodą drag&drop wykonując jedynie ruch myszką (dla odmiany w Joomli ustalana była kolejność za pomocą strzałek, bądź wpisywaniem numerków).

A tak oto prezentuje się zarządzanie concrete5:

W porównaniu z Joomlą i w szczególności dla mniej wprawionych użytkowników zarządzanie systemem może być bardziej przyjazne. Aczkolwiek trzeba pamiętać, że przy większej ilości stron to rozwiązanie może się nie sprawdzić. W przypadku joomlowego przypisywania modułu do xxx stron to Concrete spisuje się kiepsko – tu zgodzę się z autorem tego artykułu. Na pewno na uwagę zasługują standardowe funkcjonalności typu: rozbudowany edytor wysywig, podgląd przed publikacją, wyszukiwarka, obsługa flash, zarządzanie plikami, obsługa dodatków, wersjonowanie stron, RSS, mapa strony, gotowe komponenty z formularzami, galerie zdjęć, obsługa przyjaznych linków, wewnętrzny system statystyk i przygotowane miejsce do wklejenia kodu np. statystyk zewnętrznych.

Zarządzanie szablonami

Obsługa szablonów jest zbliżona do tej z WordPressa. Z bazy dodatków, w której na chwilę dzisiejszą znajdziemy około 40 szablonów można pobrać templatkę i błyskawicznie zainstalować w swojej wersji. Konstrukcja templatki jest zbliżona do tych z WordPress’a, więc maniacy html’a i css’ów bez problemu się w tym odnajdą.

Dodatki do Concrete5

Póki co baza dodatków do Concrete5 zapowiada się obiecująco. Jest trochę darmowych dodatków (darmowych i płatnych) oferujących ciekawe funkcjonalności, które na początek mogą wystarczyć. Specyficznie rozwiązano dodawanie dodatków do systemu. Jeśli mamy konto na concrete5 możemy zapisać dodatki do zainstalowania u siebie poprzez kliknięcie “Save for later”, a póżniej w Daschboard > Add Functionaly pobrać i w kolejnym kroku zainstalować automatycznie. Pojawią się one na liście, z której będziemy je mogli sobie błyskawicznie wstawić na stronę.

Na zakończenie kilka przykładów stron opartych na Concrete5:

1. www.angiesworld.com
2. www.extremeicesurvey.org
3. www.designs-in-glass.com
4. www.unifiber.net
5. www.northeastcommercialflooring.com

więcej przykładów na www.concrete5.org

i jedna polska perełka:

1. www.jaguarrr.com

Z racji, że system jest stosunkowo świeży nie ma jeszcze zbyt wielu zwolenników. W Polsce na palcach jednej ręki można policzyć firmy i freelancerów zajmujących się wdrażaniem Concrete5, ale miejmy nadzieję, że zwolenników tego CMS’a będzie przybywać.

Fatal error: Call to undefined method JSite::getSiteURL() in /…./…../html/components/com_facileforms/facileforms.class.php on line 133

Na szczęście jest rozwiązanie tego “problemu”

W 133 linii pliku facileforms.class.php

$ff_mossite = str_replace('\\','/', $mainframe->getSiteURL());

należy zastąpić takim oto fragmentem:

$ff_mossite = str_replace('\\','/', JURI::root());

Jeśli to nie pomoże, w pliku konfiguracyjnym (configuration.php) w linii 20 nie wpisywać żadnej wartości, mianowicie:

var $live_site = ‘ ‘;

Powinno zadziałać

Co ma wpływ na wartość?

Skupmy się na parametrach, które należałoby wziąć do analizy.

Według różnych źródeł, wg różnych teorii (niekiedy spiskowych) speców od pozycjonowania, na wartość strony wpływa Page Rank, wiek domeny, ilość/jakość linków przychodzących, popularność/obecność w sieci i wygenerowany ruch. Oczywiście trudno się z tym nie zgodzić, aczkolwiek trzeba do tego podejść z pewną dozą ostrożności.

Weźmy pod uwagę Page Rank, wyliczany za pomocą algorytmu, pilnie strzeżonego zresztą Parę lat temu niejednokrotnie w sieci spotkałem się z podobnymi wyliczeniami, które przedstawione są w tej tabeli. Po wielu obserwacjach mogę stwierdzić, że jest to bujda na resorach. Aczkolwiek lepiej mieć więcej niż mniej . Bywają też ciekawe przypadki, gdy wygasa komuś wartościowa domena pod którą jest popularna strona i komuś innemu uda się ją przejąć a w miejsce serwisu postawić spam-śmietnik, presell page czy kolejnego Qlweba, lub też przypadki oszukanego Page Rank.

Wiek domeny i jego wpływ na pozycjonowanie, ciekawie opisał Marcin na swoim blogu, więc zainteresowanych tym tematem odsyłam do artykułu i przejdę do kolejnego elementu.

Obecność w wyszukiwarkach, w różnej maści serwisów (w tym popularnych, społecznościowych, agregatorach linków), katalogach, forach, na blogach… to kolejny element naszej układanki. Jak mawiają pozycjonerzy: “Content is King, but linking is Queen“. Powszechnie wiadomym faktem jest to, że wyszukiwarki generują kilkadziesiąt procent ruchu na stronie, więc warto linkować. Tylko należy robić to umiejętnie. Jak nie należy zdobywać linków planuję tu kiedyś opisać. Ciekawy przypadek zdobywania linków opisał kiedyś Piotr na swoim blogu, więc odsyłam zainteresowanych. Poza działaniami SEM/SEO, newsletterami, marketingiem wirusowym (czy nawet reklamie video w wyszukiwarkach) i tego typu aktywnością są także inne sposoby zdobywania popularności, te bardziej tradycyjne, czyli reklamę w mediach, billboardy, ulotki, na poczcie pantoflowej kończąc.

Wspomniana obecność w sieci i poza nią (media tradycyjne itp.) i interesująca treść zatrzymująca internautę wpływa na ruch na witrynie, więc także i na wartość strony. Prosty sposób na wyliczenie został przedstawiony na jednym z blogów.

Poza tymi czterema głównymi czynnikami branych jest także pod uwagę kilka mniejszych: mety tagi, IP serwera (czy przypadkiem nie jest zablokowany z powodu dużej ilości wysyłanego spamu ), obecność w katalogu DMOZ, Quantcast Rank i jeszcze parę innych typowych dla poszczególnych algorytmów.

Do własnych analiz, aby wyniki były bardziej miarodajne należałoby też wziąć pod uwagę m.in: dochodowość serwisu, wartość marki, ilość użytkowników zarejestrowanych (jeśli taką funkcjonalność oferuje serwis), wartość domeny ( w tym zbywalność, rynkowa popularność, jasność, klarowność, łatwość zapamiętywania, popularność, rozszerzenie, długość, słowa, myślniki, występowanie liczb, substytucje, skróty, itp.), wartość kontentu, szatę graficzną, funkcjonalności – czyli te elementy, których wykonanie można zmierzyć – policzyć (roboczogodziny itp.). Tych czynników znalazłoby się jeszcze pewnie sporo, więc jak macie pomysły, podzielcie się w komentarzach.

Narzędzia określające wartość stron www – 3 polskie i 27 zagranicznych

Serwisy polskie

1. http://www.cwt.com.pl – wycena (sprawdza subdomeny, aczkolwiek pojawia się informacja, że wycena może być niepoprawna) W tym serwisie wycena odbywa się w oparciu o 4 główne parametry: Ilość unikalnych użytkowników strony (UU/mc), Obecność w wyszukiwarkach, Wiek domeny, PR
2. http://quickb.com (sprawdza subdomeny)
3. http://www.speedtest.pl/wycena.html (nie sprawdza subdomen)

Serwisy zagraniczne

1. http://www.websitevaluecalculator.com (sprawdza subdomeny, można wygenerować button z informacją o wartości strony)
2. http://websiteshadow.com (sprawdza subdomeny, można wygenerować button z informacją o wartości strony)
3. http://www.sitevaluecalculator.com (sprawdza subdomeny, można wygenerować button z informacją o wartości strony)
4. http://directory.sootle.com/website-worth/ (sprawdza subdomeny, można wygenerować button z informacją o wartości strony)
5. http://www.pufip.com (sprawdza subdomeny)
6. http://websitevalued.com (sprawdza subdomeny)
7. http://www.cubestat.com (sprawdza subdomeny)
8. http://www.worthbot.com (sprawdza subdomeny)
9. http://stimator.com (sprawdza subdomeny)
10. http://www.websitemark.net (sprawdza subdomeny)
11. http://www.mywebsitevalue.info (sprawdza subdomeny)
12. http://www.u2ws.com (sprawdza subdomeny)
13. http://www.website-value.net/ (sprawdza subdomeny)
14. http://www.esitestats.com (sprawdza subdomeny)
15. http://www.sitevaluecheck.com (sprawdza subdomeny)
16. http://www.urlappraisal.net (sprawdza subdomeny)
17. http://ninjawebsiteappraiser.com (sprawdza subdomeny)
18. http://www.mywebsiteworth.com (sprawdza subdomeny)
19. http://www.hiberya.com (sprawdza subdomeny)
20. http://www.peekstats.com (nie sprawdza subdomen)
21. http://www.webestimation.com (nie sprawdza subdomen)
22. http://www.welcomia.com (nie sprawdza subdomen)
23. http://www.websitevalue.info (nie sprawdza subdomen)
24. http://www.yourwebsitevalue.com (nie sprawdza subdomen)
25. http://www.statbrain.com (nie sprawdza subdomen)
26. http://www.dnscoop.com (nie sprawdza subdomen)
27. http://www.websiteoutlook.com (nie sprawdza subdomen)
28. http://www.websitevaluecalculate.com (nie sprawdza subdomen)
29. http://worth.im (nie sprawdza subdomen)
30. http://www.valuemyweb.com (trzeba podać swój adres e-mail)

Wspomniałbym jeszcze o http://www.glurk.com, ale w tym narzędzu niestety samemu trzeba wpisać wiek domeny, ilość stron oraz inne informacje, więc jest niezbyt “poręczne”

W sieci można znaleźć także serwisy wyceniające wartość linku, które biorą podobne parametry do wyliczeń., np.

• http://www.linkvendor.com/seo-tools/linkwert.html
• http://www.linkstore.pl/wycena.php
• http://www.linkworth.com/

jednak służą troszeczkę czemu innemu.

Oczywiście te wartości, które otrzymamy w powyższych narzędziach nie będą do końca miarodajne i będą się od siebie różniły (czasami diametralnie), jednak dostarczą ciekawych informacji pomocnych np. przy kupnie/sprzedaży strony.

Pozwolę sobie zacytować jedną wypowiedź użytkownika mckasp z forum PiO, z którą to wypowiedzią trudno się nie zgodzić:

Jakakolwiek fachowa wycena dotycząca nieruchomości, samochodu czy też strony internetowej to jedno, a realna wartość rynkowa to drugie. Jeśli masz ekskluzywne mieszkanie w miejscowości, gdzie metr kwadratowy kosztuje np. 1000 zł., oglądasz fotki z tego mieszkania w biurze nieruchomości i mieszkanie Cię zachwyca a na dodatek cena za nie to właśnie 1000 za metr… to czy je kupisz w ciemno ? Gdy zajeżdżasz go zobaczyć, okazuje się, że poniżej okien mieszkania znajduje się śmietnik, z którego zapachy masz w całym mieszkaniu. I wtedy albo rezygnujesz z zakupu tego mieszkania albo obniżasz cenę przymykając oko (a raczej nos) na brzydkie zapachy. Przykład w drugą stronę. Kupujesz leciwy samochód od sąsiada i dajesz mu więcej niż rocznik tej marki w jakichkolwiek cennikach kosztuje. Dlatego, że znasz historię tego samochodu i wiesz…. itd, itp. KAŻDY TOWAR JEST WART TYLE ILE KTOKOLWIEK ZA NIEGO ZAPŁACI! Wyceny są tylko wypadkową ogólnych danych (cena za metr kwadratowy w danej miejscowości, rocznik samochodu, czy też ilość wejść na stronę…). Cenę sprzedaży wyznacza rynek. Dotyczy to wszelkich towarów.

Mam świadomość, że temat oczywiście nie jest wyczerpany, więc zapraszam do podzielenia się uwagami w komentarzach.

Ciekawscy zapytaliby cóż to takiego ten SEMcamp. Mianowicie:

SEMcamp są cyklicznym spotkaniem specjalistów branży SEM. Celem spotkań jest zarówno szerzenie wiedzy związanej z zagadnieniami marketingu w wyszukiwarkach jak również integracja osób zajmujących się tą formą marketingu internetowego.

Żródło: http://www.semcamp.com.pl/

Dodam, że spotkania odbywają się dopiero od stycznia br. i mają miejsce co kilka tygodni, a opisywana przeze mnie trzecia odsłona tego wydarzenia miała miejsce wczoraj 24 czerwca 2009r. w Auli SGH.

Jak zwykle podczas tego typu spotkań są ciekawe prezentacje. Parę słów o każdej z nich:

1) Prezentacja: Strona docelowa reklamy – Mariusz Gąsiewski (Marketing w Internecie, http://ittechnology.us/) opowiadał o stronach docelowych, działaniach mających na celu zwiększenie efektywności z odwiedzin i co za tym idzie zyskach. Sporo przykładów, nieco przydługa prezentacja ale za to interesująca.

2) Prezentacja: Nowe możliwości reklamy Video AdWords – Mateusz Ostachowski (z firmy kompan.pl) opowiadał o Video reklamie w Google AdWords. Fajna sprawa, jeśli nie stać nas na zrobienie profesjonalnej reklamy do telewizji (choć oczywiście to też wszystko zależy, czasami jednak się nie opłaca). Sprzęt, ekipa, aktorzy, sama emisja kosztuje. Inne bariery wejścia, inne koszty. W sumie nic nowego, bo o reklamie w AdWords pisano już rok temu m.in. w interaktywnie.com czy w marketinglab.pl. Oczywiście było wspomniane na co zwrócić uwagę (pierwsza klatka spotu, interakcja, rozliczanie za obejrzenie całości lub fragmentu) i dobrze mieć jakiegoś znajomego fajnego aktora

3) Prezentacja: Zrozumieć Page Rank – czyli algorytm Google od podstaw – Cezary Lech (specjalista z poznańskiej firmy MaxRoy.com) opowiadał z kolei o PageRank. Co to, skąd się bierze, co się na ten wskaźnik składa, jak się go oblicza. Pokazał również wyniki jakie uzyskał stosując pewne narzędzie (niestety płatne, kosztuje $49,99 i można kupić płacąc w systemie PayPal) do obserwowania wartości podstron z supplemental index.
Dodam, że jest to uzupełnienie innych narzędzi, które można odszukać w sieci (np. Supplemental Index Ratio Calculator, Supplemental Pages Check Tool, Deep link ratio calculator).

Jeszcze jedna rzecz mnie zastanawia. Na jednym ze slajdów odnośnie domeny i linkowania wewnętrznego były przedstawione obiekty: “dokumenty (pdf, jpg)”. O linkowaniu w pdfach wiem (dokumenty też otrzymują wartość PR), ale JPG’i??? JPG z kodem html? JPG-i linkujące do innych plików? (nie chodzi mi bynajmniej o podlinkowane obrazki). Jedynie w kodzie takiego JPG’a można znaleźć informację w jakim programie został plik stworzony (np. Photoshop). Było parę nieścisłości w tej prezentacji, która wg Marcina wypadła blado.

W międzyczasie skontaktowałem się z autorem. Ten “jpg” jak się okazało trafił tam przez przypadek. Oczywiście Cezary miał na myśli dokumenty .doc, które również przekazują PR.

Myślę, że merytorycznie poziom był dobry, technicznie również, choć trochę technika zrobiła psikusa na tym trzecim SEMcampie, a znany filmik (wspominany już nie raz na blogach), który miał zostać pokazany pozostało wyszukać w domu i po raz kolejny obejrzeć:

Na koniec zgodzę się Łukaszem, który u siebie na blogu tak podsumował wczorajsze spotkanie:

Szukasz inspiracji i ciekawych tematów? Mieszkasz w okolicach Warszawy? Zarezerwuj sobie czas na następny SEMcamp. Wstęp jest darmowy, a korzyści niewspółmiernie większe…

Nic dodać, nic ująć

Skupię się na Auli, na której miałem okazję być już kilka razy. To też zaowocowało zaproszeniem na to wyjątkowe wydarzenie. Parę słów o Auli, dla tych przez moment zastanawiają się co to tak właściwie jest.

Mianowicie:

Dotychczas na Auli zabierali głos przedstawiciele m.in. takich podmiotów: Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości, MSWiA, NASK, TVP, IBM, Nokia, Microsoft, Novell Polska, o2, GoldenLine, Money.pl, Gadu-Gadu, Krajowy Fundusz Kapitałowy, Giełda Papierów Wartościowych i wielu innych.

Każda Aula rozpoczyna się kilkoma krótkimi prezentacjami. (…) Prelegenci dzielą się swoim praktycznym doświadczeniem, opowiadają o problemach projektowych i sposobach ich rozwiązywania. Ci z nich, którzy odnieśli sukces w biznesie internetowym, najczęściej tworzyli swoje projekty od podstaw, wkładając w nie mnóstwo pracy i podejmując ryzyko porażki.

Wtorkowa Aula poświęcona była problematyce rozwoju międzynarodowego i dofinansowaniu młodych przedsięwzięć technologicznych oraz podsumowaniu dwóch lat działalności inicjatywy.

Skoro już czytelnicy mają pojęcie co to Aula, pobuszowali w międzyczasie w necie. Skupmy się na samym spotkaniu.

Aula odbyła się w Sali NewConnect w budynku Giełdy Papierów Wartościowych, wystąpiło kilku prelegentów.

Pierwszą prezentację o mechanizmach finansowania innowacyjnych przedsiębiorstw (NewConnect) prezentował przedstawiciel Działu Rozwoju NewConnect,GPW

Kolejny prelegent, Piotr Gębala (prezes Krajowego Funduszu Kapitałowego) przedstawił Krajowy Fundusz Kapitałowy oraz mówił o nowych sposobach na inwestowanie.Podał kilka przykładów spółek, które całkiem nieźle na tym wyszły, jeśli za nieźle przyjąć kilka czy nawet kilkadziesiąt milionów wzrostu wartości samych spółek. Liczby (jak to w przypadku prezentacji) zrobiły wrażenie.

Następnie Piotr Marzec -  strateg z Google z prezentacją pt. “Internet. Czas na przedsiębiorczych” opowiedział o Internecie, nieco też o narzędziach Google, o przedsiębiorczych, aktywnych Polakach, potrafiących kombinować i wyróżniać się na tle innych narodowości jeśli chodzi o działania w Internecie.

Ostatnim z prelegentów był Oliver Ueberholz – CEO platformy i generatora serwisów społecznościowych mixxt.net (w Polsce mixxt.pl) z prezentacją “Challenges for an international web-based company“. Bardzo fajna prezentacja o możliwościach społeczności, wyzwaniach jakie czekają na twórców serwisów i aspektach, na które trzeba zwrócić większą uwagę i dobrze się zastanowić

• w jakich językach ma działać startup

• kogo pozyskać jako inwestora

• jeśli oferować w serwisie usługi dodatkowe i pobierać za nie (dodatkowe funkcjonalności), to w jakiej (uniwersalnej) walucie, a może w jakiś inny sposób ?

Te aspekty i inne cenne rady warto wziąć pod uwagę. W każdym razie cenna wiedza, którą mam nadzieję uda się w przyszłości wykorzystać w jednym startupie, przy którym trochę pomogłem.

Poziom merytoryczny wystąpień był na wysokim poziomie. Naprawdę warto na takie spotkania się wybierać, by poznać nowych ludzi i oczywiście dowiedzieć się ciekawych rzeczy, lub żeby to tak kolokwialnie nie zabrzmiało poszerzyć swoją wiedzę.

Wspominałem (za materiałami prasowymi), że ta Aula była wyjątkowa. Dokładnie. Była specyficzna A to (poza ciekawymi prezentacjami) za sprawą  nagród i wyróżnień oraz prężących się stolików od przekąsek i napojów (nie było pizzy, standardowego elementu wieńczących spotkania). Nagrody i wyróżnienia trafiły w ręce darczyńców i osób, których działania przedstawione na prezentacjach podczas spotkań Auli wzbudziły podziw i których startupy rozwinęły skrzydła i stały się rentownymi przedsięwzięciami (gastronauci.pl, nozbe.com, goldenline.pl). Na auli #27, na której miałem przyjemność być Ola Lazar z Gastronauci.pl faktycznie miała  porywające wystąpienie i sam serwis wywołał sporą ciekawość, toteż słusznie została wyróżniona.

Jeśli ktoś byłby zainteresowany, kolejna (Kreo)Aula będzie 4 czerwca.

O tym, że nie ma idealnych systemów chyba wie każdy. Mnie to mówiono na studiach, pisano o tym w książkach i w sieci.

“Integracja cały czas trwa, bo nie jest to projekt, który można by zwyczajnie zakończyć. Jest ona potrzebna, bowiem nie ma idealnych systemów, są tylko najlepsze rozwiązania dziedzinowe” – mówi Bożena Małczak-Koziarska. Te zaś trzeba ze sobą łączyć, co, jak przyznaje Bożena Małczak-Koziarska, nie zawsze jest łatwym zadaniem, ale nigdy nie jest tak, by jakiegoś systemu w ogóle nie dało się połączyć z pozostałymi.

Ot, mały cytat stąd, żeby nie być gołosłownym

Było też wiele wojen (słownych) między miłośnikami Windowsa i Linuxa jeśli chodzi o systemy operacyjne, a na GoldenLine.pl dyskutowano nad wyższości jednych nad innymi systemami cms. Zostańmy przy systemach CMS, by nie zagłębiać się nadto w inne typy/rodzaje/kategorie systemów.

Kilka lat temu (coś koło roku 2004 lub2005) jak pierwszy raz zetknąłem się z Mambo (a później Joomlą), nie miałem pojęcia, że ten CMS uprzyjemni mi życie i że stanę się jednym z maniaków tej Joomlowej społeczności, spędzającym wiele godzin na instalacji i testach nowych wersji systemu oraz rozszerzeń, czy modyfikacji dodatków.  Przez ten czas przybyło jakże ciekawych doświadczeń i ponad 1GB plików na dysku z kolejnymi wersjami i rozszerzeniami. A Czy ktoś włamał się na Twoją Joomlę? Kilka razy słyszałem to pytanie, a dwa razy miałem “przygodę” z włamaniem przez tureckich hakerów (Script kiddie):

• jedna ze stron, którą przejąłem w spadku była postawiona na bodajże Mambo 4.5.1 (początek grudnia 2006)

• druga na J! 1.5.0 ale po instalacji i wgraniu indywidualnie przygotowywanej templatki oddałem w cudze ręce, które nie zadbały o aktualizacje (początek grudnia 2008)

Poza własnymi doświadczeniami o włamaniach (i wadliwej Joomli) spotkałem się nie raz czy to na różnych blogach czy w Dzienniku Internautów (Shakowana strona joomla.org – zrzut by ‘krecik’). Pamiętajmy, że nie tylko na Joomlę można się włamać. Także WordPress jest podatny na włamania (vide: antyweb zhakierowany), a inne systemy także wymagają aktualizacji z powodu luk w zabezpieczeniach: Contenido, Drupal, Typo3. Głośna w 2008 roku była sprawa wycieku danych z PKO SA, za sprawą źle zabezpieczonego folderu na serwerze. Mnie kiedyś też udało się odkryć jedną podobne zaniedbanie w serwisie jednego klienta Agencji Interaktywnej. Tylko zamiast  wpisu na wykopie czy blogu (jak Kminek) wysłałem mail z informacją do pracownika Agencji (było warto, po jakimś czasie zaproponowano mi spotkanie w sprawie pracy). Praktyka pokazuje jak widać różne przypadki od włamań przez ludzkie zaniedbania i błędy.

Zainteresowanie nowym Joomla! ze strony krakerów jest zrozumiałe – popularny, najczęściej stosowany, łatwy w zarządzaniu, a przy tym jeszcze ubiega się o honory i najwyższe oceny w rankingach.
Doświadczenie z Joomla 1.0 pokazuje, że nawet wiele lat pracy nad systemem (początki sięgają wszak 2001 roku) nie chroni przed lukami w bezpieczeństwie. Jeszcze w ostatniej wersji 1.0.15 eliminowano różne usterki w tej mierze. Stabilną wersję Joomla 1.5 wydano w styczniu, mamy wrzesień – ukazało się kolejnych 6 poprawionych wydań. Coraz doskonalszych, ale przecież nie doskonałych!

Niefrasobliwość administratorów? Owszem, mamy z nią często do czynienia, ale też nie wszystko od nich zależy. Po pierwsze, ochrona serwisów to także zadanie administracji serwerów!

(źródło: Dziennik Internautów)

“Niefrasobliwość administratorów” to dobre określenie. Pamiętajmy, że na Joomli stronę postawić i skonfigurować jest łatwiej (niż np. Drupalu) a poza osobami “siedzącymi w temacie” biorą się za to osoby, które poczytali trochę w sieci (omijając zapewne wskazówki z pomocy Joomli i  10 najgłupszych tricków administratora Joomla) i wydaje im się, że jak strona działa można spocząć na laurach.

O sposobach na zabezpieczenie Joomli pisano już wiele razy, więc “Ameryki nie odkryję”.

Mogę jedynie wskazać te oczywiste, najważniejsze:

• register_globals is off
• safe_mode is off
• zmieniona login użytkownika (Super Administratora) ‘admin’ na jakiś inny
• zabezpieczony hasłem katalog ‘administrator’
• nie zapisywalny plik configuration.php
• dobrze ustawione uprawnienia dla katalogów i plików
• aktualizacje systemu, jeśli wyjdą nowe wersje
• robienie kopii plików (np. raz na tydzień w zależności jak często aktualizujemy nasz serwis) i zrzutów bazy (np. przy pomocy LazyBackup – i możemy spać spokojnie )

Do wykonania większości z powyższego wykazu z pomocą może nam przyjść Komponent GuardXT (wydany w styczniu 2009, więc całkiem świeżutki), dzięki któremu uda nam się ustawić powyższe.

GuardXT w akcji na jednej z moich stron

Po zainstalowaniu rozszerzenia, przy 20 pozycji z listy powinniśmy mieć zapalone zielone światło. Jeśli przy którymś z elementów świeci się nam czerwona “lampka”, możemy użyć konfiguratora, lub ręcznie wykonać właściwą operację: wgrać odpowiedni plik (np. .htaccess) albo zmienić kilka linijek w php.ini (a jeśli nie mamy do tego pliku dostępu: napisać “ładny mail”;P do administratora serwera).

Dopisek #1:

Dodatek testowałem na J! 1.5.9, na serwerze nazwa.pl, na którym czerwona “lampka” pali mi się przy “Initial run not yet executed”, niestety mimo prób przez ten etap nie mogę przejść, może ma ktoś jakiś pomysł, bo nie chce mi się już ślęczeć po nocy

Dopisek #2

W związku z paniką jaką sieją co niektórzy na forach, to do sposobów zabezpieczeń, przed hakerami, botami zamieniającymi pliki index.php możnaby jeszcze dopisać:

• blokowanie IP

W sumie sprawa prosta, bo albo instalujemy dodatek Ban IP Address i wpisujemy sami adresy IP do blokowania (takie listy znajdziemy np na exinfm.com, lub chongqed.org albo umieszczamy gotowy .htaccess w katalogu głównym z Joomlą. Można też posłużyć się skryptem, który będzie codziennie aktualizował plik z listą adresów IP.

Spośród 5 wystąpień w auli Szkoły Biznesu Politechniki Śląskiej dwa zasługują na większą uwagę:

• Szymon Błaszczyk w ciekawy sposób podszedł do tematu użyteczności bankowych serwisów transakcyjnych, pokazując w swej prezentacji ciekawe screeny z zapadającymi w pamięci błędami, tudzież niekomunikatywnimi komunikatami podsumowując 10lat bankowości online w Polsce.
• Ola Lazar (podobnie jak ja z Bytomia) natomiast opowiedziała o serwisie Gastronauci.pl – pomyśle, który przerodził się w dochodowy biznes, który ciągle się rozwija i niebawem może zaoferować parę naprawdę przydatnych funkcji. Nie było co prawda screenów zaplecza;) ale wystąpienie było bardzo ciekawe. Występować trzeba umieć, a pani Oli można pogratulować tej umiejętności. Po prostu pełen profesjonalizm.

Pozostałe wystąpienia może nie były aż tak porywające, nie mniej jednak z tymi projektami można się zapoznać (Kodeks Blogerów, Inspiro.pl, sailfund.pl)

Poza tym ostatnio nastał sezon na polowanie. Panie z HeeRu, z firm pośredniczących polują na ludzi i wypatrują zwierzyny na portalach społecznościowych typu GL. Znów kuszą, zachęcają i zarzucają sieć. Nie wiem czy też tak macie, ale mnie nieraz po kilka ofert dziennie mi przychodzi na GL. To naprawdę miłe:)

Dziewczyny z HR, pracujące może z miesiąc mają pewnie swój czas by się wykazać i by zrozumieć, że branża informatyczna rządzi się swoimi prawami i jest dość specyficzna. Kocham te ogłoszenia, gdzie poszukiwany jest człowiek orkiestra (programista, bazodanowiec, administrator, frontendowiec, flashdeveloper w jednym – prawdopodobnie za pensję jednej osoby), lub gdy nieznana jest firma, w której przyszłoby pracować (“na tym etapie, nie mogę zdradzić nazwy klienta”). Wytrwale, grzecznie odpisuję na maile, by nie zrazić do siebie. Jesteśmy na tym świecie po to, by sobie pomagać, a nie utrudniać życie. Znam takich, którzy, albo olewają totalnie oferty, albo potrafią jeszcze nakrzyczeć. Co do ogłoszeń dla “kombajnów”, to jestem zwolennikiem dzielenia kompetencji i podobnie uważam jak Damian Wielgosik w swoim wpisie sprzed kilku miesięcy o frontendowcach, że taka praktyka ma po prostu sens. Otwarcie przyznaję, że JS mi po prostu nie leży (na całe szczęśćie nie jestem odosobnionym przypadkiem) i wolę tę działkę zostawić prawdziwym wyjadaczom. Cieszę się, że są też tacy, którzy potrafię zrozumieć ten stan zapatrywania koderów na tą kwestie i mimo to mogą zaproponować ciekawą pracę. Na razie nic głośno nie mówię. Jedna rozmowa w poniedziałek, od której może wiele zależeć (szkoda, że Tuba’03 jest w tym czasie, ale mówi się trudno). Pożyjemy, zobaczymy.